Όχι, αν και μ’αρέσει κι αυτό (όχι τόσο πολύ βέβαια) αλλά δεν το πρόσεξα. Είναι το “No tears” (for the creatures of the night..) από τους tuxedo moon. Έχει παίξει πρόσφατα και στο blog μου
και πανω που θα σχολιαζα οτι ξερω ποιοι εχουν γραψει πολλα απο αυτα, και οτι εχεις πολλα απο καταληψη πραποπουλου, ειδα οτι εχεις βαλει και ενα δικο μου…!!!!!!!!
αυτο με τα ομολογα. το χα γραψει τοτε με το σκανδαλο με τα δομημενα ομολογα επειδη τα ακουγαμε συνεχεια παντου και μου την ειχε δωσει. Μιλαμε για 2007. Ξερεις ποια ειναι η πλακα? Εκτοτε εκεινη η πορτα που βρισκεται εντος της ασοεε εχει βαφτει στανταρ τουλαχιστον 5 φορες, και την τελευταια φορα που πηγα τα χριστουγεννα το συνθημα ηταν ακομα εκει! Ολα τα χουν βαψει εκτος απο αυτο!
Φοβερή δουλειά.Έχεις συγκεντρώσει τα περισσότερα γκράφιτι των Εξαρχείων.Καθημερινά συναντώ πολλά από αυτά στο δρόμο μου,ή περνάω επίτηδες από τους δρόμους που θα τα συναντήσω!
Έχω μια τρέλα με τα Εξάρχεια, επειδή εκεί γεννήθηκα και πέρασα τα πρώτα χρόνια της ζωής μου (αλλά και επειδή είναι η πιο sui generis περιοχή της Αθήνας). Αλλά οι φωτογραφίες είναι από όλη την Αθήνα, καθώς επίσης και κάποιες από Χίο, Λαμία και Ναύπλιο!
όταν ξεκίνησα να βλέπω τις φωτογραφίες θυμήθηκα τη γειτονιά μου! Κάθε πρωί έκανα το γύρο του τετραγώνου απλά για να βλέπω μερικά συνθήματα και να μου φτιάχνει η διάθεση. Μέσα μου κάτι σκίρτησε..Οι αναμνήσεις, ο αποχωρισμός ότι και να είναι όποιο όνομα και να του δώσω μόλις είδα τα δικά μου συνθήματα, τους τοίχους, τη γειτονιά μου έκλεισα τα μάτια και βρέθηκα εκεί.Στα Ιλίσια. 2η στάση Ιλισίων να περπατώ και να χαμογελώ στους τοίχους μου.. Στα συνθήματά μου.. Σε ευχαριστώ…
Κι αν κάνω άστατα τουί, δικος μου είναι λογαριασμός. 8 hours ago
Ζω για τη στιγμή που ο Τσίπρας θα γυρίσει και θα τραγουδήσει στον Σαμαρά "πάψε να με κατηγορείς, για μένα άξιος κριτής είναι μονάχα ο λαός". 9 hours ago
@aiaskat Όχι, αλλά μαγειρεύει ο αδερφός μου, θα πάρω αυτόν. :Ρ 1 day ago
Μαΐου 19, 2009 at 6:04 μμ
[...] The Walls Have Eyes… [...]
Μαΐου 22, 2009 at 2:33 μμ
Είναι θεϊκά, τί να πρωτοσχολιάσω (έχει σκάσει κι ένα τραγούδι που λατρεύω μέσα στο χάος!!)
Μαΐου 23, 2009 at 1:07 μμ
Να μαντέψω ότι το τραγούδι είναι το “Funeral of Hearts”;
Μαΐου 24, 2009 at 12:45 πμ
Όχι, αν και μ’αρέσει κι αυτό (όχι τόσο πολύ βέβαια) αλλά δεν το πρόσεξα. Είναι το “No tears” (for the creatures of the night..) από τους tuxedo moon. Έχει παίξει πρόσφατα και στο blog μου
Ιανουαρίου 1, 2010 at 7:59 μμ
[...] The Walls Have Eyes… [...]
Μαρτίου 16, 2010 at 5:55 πμ
Ρε συ..!!!!!!!!!!!
και πανω που θα σχολιαζα οτι ξερω ποιοι εχουν γραψει πολλα απο αυτα, και οτι εχεις πολλα απο καταληψη πραποπουλου, ειδα οτι εχεις βαλει και ενα δικο μου…!!!!!!!!
Τιμη μου!!!!!
Μαρτίου 19, 2010 at 6:10 μμ
Ποιο είναι δικό σου; Να ξέρω, να σε καταδώσω!
Μαρτίου 23, 2010 at 2:56 πμ
αυτο με τα ομολογα. το χα γραψει τοτε με το σκανδαλο με τα δομημενα ομολογα επειδη τα ακουγαμε συνεχεια παντου και μου την ειχε δωσει. Μιλαμε για 2007. Ξερεις ποια ειναι η πλακα? Εκτοτε εκεινη η πορτα που βρισκεται εντος της ασοεε εχει βαφτει στανταρ τουλαχιστον 5 φορες, και την τελευταια φορα που πηγα τα χριστουγεννα το συνθημα ηταν ακομα εκει! Ολα τα χουν βαψει εκτος απο αυτο!
Μαρτίου 25, 2010 at 12:01 πμ
Το συγκεκριμένο, πάντως, το έβγαλα στα Ιλίσια! Στην Πάντειο δεν έχω πάει ποτέ!
Μαΐου 10, 2010 at 12:03 μμ
Φοβερή δουλειά.Έχεις συγκεντρώσει τα περισσότερα γκράφιτι των Εξαρχείων.Καθημερινά συναντώ πολλά από αυτά στο δρόμο μου,ή περνάω επίτηδες από τους δρόμους που θα τα συναντήσω!
Μαΐου 10, 2010 at 11:06 μμ
Έχω μια τρέλα με τα Εξάρχεια, επειδή εκεί γεννήθηκα και πέρασα τα πρώτα χρόνια της ζωής μου (αλλά και επειδή είναι η πιο sui generis περιοχή της Αθήνας). Αλλά οι φωτογραφίες είναι από όλη την Αθήνα, καθώς επίσης και κάποιες από Χίο, Λαμία και Ναύπλιο!
Ιανουαρίου 25, 2011 at 12:31 μμ
Έχω πρασινίσει απ’ τη ζήλια, όμως! πολλά απ’ αυτά δεν τα έχω δει!
Ιανουαρίου 27, 2011 at 4:03 πμ
Και πού να τα έβαζα όλα μαζεμένα (αυτά είναι τα πιο παλιά μου)! Είναι όμορφο χόμπι η street photography και χαίρομαι που υπάρχουν κι άλλοι!
Μαρτίου 17, 2011 at 12:30 πμ
όταν ξεκίνησα να βλέπω τις φωτογραφίες θυμήθηκα τη γειτονιά μου! Κάθε πρωί έκανα το γύρο του τετραγώνου απλά για να βλέπω μερικά συνθήματα και να μου φτιάχνει η διάθεση. Μέσα μου κάτι σκίρτησε..Οι αναμνήσεις, ο αποχωρισμός ότι και να είναι όποιο όνομα και να του δώσω μόλις είδα τα δικά μου συνθήματα, τους τοίχους, τη γειτονιά μου έκλεισα τα μάτια και βρέθηκα εκεί.Στα Ιλίσια. 2η στάση Ιλισίων να περπατώ και να χαμογελώ στους τοίχους μου.. Στα συνθήματά μου.. Σε ευχαριστώ…
Μαρτίου 20, 2011 at 9:53 μμ
Μην ευχαριστείς εμένα, να ευχαριστείς αυτούς που τα έγραψαν – αυτοί φέρουν την πλήρη ευθύνη.