(όπως κάθε μήνα, ένα διήγημα για το Skooliki, με αγάπη)
—–
Χθες άνοιξα έναν λογαριασμό στο Facebook. Μηδέν φίλοι. Μηδέν αιτήσεις φιλίας. Μηδέν μηνύματα. Κανείς.
Το e-mail μου άδειο. Μηδέν εισερχόμενα, μηδέν απεσταλμένα.
Κοιτάζω το κινητό μου. Μηδέν αναπάντητες, μηδέν μηνύματα, “έχετε μηδέν ευρώ στο λογαριασμό σας”. Τίποτα.
Το θερμόμετρο στον τοίχο δείχνει μηδέν βαθμούς. Χειμώνας, η αγαπημένη μου εποχή.
Ανοίγω την τηλεόραση στο αγαπημένο μου κανάλι. Το μηδέν. Είναι το κανάλι του βίντεο. Δεν έχω βίντεο. Δείχνει μόνο μια μαύρη οθόνη. Τίποτα.
Ο λογαριασμός μου στην τράπεζα έχει μέσα μηδέν ευρώ. Περισσότερα απ’όσα χρειάζομαι.
Η ομάδα μου έπαιζε νωρίτερα. Ποδόσφαιρο. Ήρθε μηδέν-μηδέν. Το αγαπημένο μου αποτέλεσμα, η τέλεια αρμονία.
Το αυτοκίνητο δεν παίρνει μπρος. Βενζίνη μηδέν. Ο χιλιομετρητής στο μηδέν. Το κοντέρ κολλημένο κι αυτό στο μηδέν. Ήθελα το αυτοκίνητο να έχει πινακίδα ΟΟΟ 0000. Μου είπαν πως δε γίνεται. Απογοητεύτηκα.
Μου αρέσει να παίζω με το χρονόμετρο. Να το βάζω να τρέχει, και μετά αμέσως να το σταματάω και να το μηδενίζω. Και ξανά, και πάλι ξανά.
Τι υπέροχος αριθμός που είναι το μηδέν. Το ήξερες ότι το μηδέν είναι ο μόνος αριθμός που απέχει εξίσου από το συν άπειρο και το πλην άπειρο; Ναι, ο μοναδικός. Μόνο το μηδέν.
Οι εξετάσεις αίματος βγήκαν πολύ καλές. Ζάχαρο μηδέν. Χοληστερίνη μηδέν. Τριγλυκερίδια μηδέν. Και η πίεσή μου φοβερή: Μηδέν η μικρή, μηδέν η μεγάλη.
Η ώρα είναι δώδεκα τα μεσάνυχτα. Μηδέν-μηδέν και μηδέν-μηδέν. Τέσσερα μηδενικά. Μου αρέσει αυτή η ώρα.

Είναι ωραίο το μηδέν. Παρεξηγημένος αριθμός. Έχει ένα μεγαλείο που λίγοι μπορούν να εκτιμήσουν. Οι εκλεκτοί. Εμείς οι εκλεκτοί το εκτιμάμε. Ζούμε με το μηδέν, ζούμε για το μηδέν, ζούμε στο μηδέν. Ζωή μηδέν.