cats.jpg

Με αφορμή κάποια κακά, απαίσια, επαίσχυντα και απροκάλυπτα προπαγανδιστικά σχόλια στο προηγούμενο post μου, είμαι αναγκασμένος να υπερασπιστώ για ακόμα μία φορά την τιμή αυτών των αξιολάτρευτων κατοικίδιων αιλουροειδών (τις γάτες εννοώ βρε όρνιο!) που δέχονται πανταχόθεν επιθέσεις γιατί…Αλήθεια, γιατί; Θα το μάθετε στη συνέχεια…
Προσέξτε, λοιπόν, τη βλακεία της κοινωνίας μας: Θαυμάζουμε την πίστη, την υπακοή και τη διανοητική υστέρηση ενός αποδεδειγμένα ηλίθιου ζώου, όπως είναι οι σκύλοι, και δαιμονοποιούμε την ανεξαρτησία, την εξυπνάδα και ελευθερία της γάτας.
Όπως έχω αναφέρει και πιο παλιά, δεν μπορεί να μην είναι ηλίθιο ένα ζώο που το κλωτσάς και μετά από ένα λεπτό είναι στο πόδι σου και σου κάνει χαρούλες. Αφού σε κλώτσησα ρε φίλε, δε γουστάρω την παρέα σου, δίνε του! Τίποτα, ο σκύλος επιμένει να γίνετε κολλητοί.
Αντίθετα, η γάτα είναι ανεξάρτητη. Δεν θέλεις, κύριος, μια φορά παρτίδες μαζί μου; Εγώ δε θέλω δέκα! Σ’όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε!
Κι όμως, ξέρω πως οι περισσότεροι από εσάς πιστεύετε ότι οι σκύλοι είναι πιο έξυπνοι από τις γάτες. Γιατί; Γιατί οι σκύλοι σου φέρνουν τις παντόφλες στα πόδια, την ίδια ώρα που οι γάτες βρίσκονται στον τέταρτο ύπνο σε κάποιον καναπέ.Γιατί αν πετάξεις μια μπάλα σε έναν σκύλο, αυτός θα τρέξει να στην φέρει, ενώ η γάτα θα την κοιτάξει με μισό μάτι, θα την περιεργαστεί λίγο και σε λίγα δευτερόλεπτα θα την βαρεθεί. Γιατί είμαστε ηλίθια φάρα και ο “καλύτερος φίλος” αυτής της τραγικής ράτσας δεν θα μπορούσε παρά να είναι το ίδιο ηλίθιος με αυτήν.
Η γάτα αντιπροσωπεύει την ελευθερία. Δεν δεσμεύεται από κανέναν και δεν υπακούει σε κανέναν, θέλει τον δικό της χώρο, θέλει μόνο να έχει ένα μέρος να αράζει την κορμάρα της. Ο σκύλος, αντίθετα, αντιπροσωπεύει την υποδούλωση. Κάνει ό,τι του πουν, έχει ανάγκη την ανθρώπινη παρέα, δεν αντιστέκεται στην ανθρώπινη βλακεία.
Είχα ακούσει μια θεωρία πριν αρκετό καιρό, που υποστήριζε ότι οι γάτες βλέπουν τον εαυτό τους σαν κάτι σημαντικό και εμάς μας βλέπουν σαν κατώτερους υπηρέτες τους. Αντίθετα με τους σκύλους, που μας βλέπουν σαν ανώτερα όντα (και μόνο αυτό αρκεί για να σε πείσει ότι τα ραπανάκια έχουν τουλάχιστον τριπλάσιο IQ από αυτά τα βούρλα).
Υπάρχει το εξής ανεκδοτάκι:

Ο σκύλος σκέφτεται: Αυτοί εδώ με φροντίζουν, με αγαπάνε, με ταϊζουν, με χαϊδεύουν…Πρέπει να είναι θεοί!
Η γάτα σκέφτεται: Αυτοί εδώ με φροντίζουν, με αγαπάνε, με ταϊζουν, με χαϊδεύουν…Πρέπει να είμαι Θεά!!!

Προσωπικά, η σκέψη της γάτας μου φαίνεται πιο φυσιολογική. Άμα είσαι το κέντρο του κόσμου, τότε προφανώς και είσαι σημαντικός και όχι όλοι οι υπόλοιποι που περιστρέφονται άσκοπα γύρω από σένα!
Δεν έχω δει ποτέ γάτα να τρέχει για να σου φέρει το μπαλάκι. Δεν έχω δει ποτέ γάτα να κρατάει στο στόμα της τίποτα παραπάνω από κάποιο ψόφιο έντομο, που είχε την ατυχία να πέσει στα δεινά νύχια της. Δεν έχω δει ποτέ γάτα να κάνει κατά παραγγελία σούζα, “βαρελάκι”, να δίνει το χέρι και άλλες τέτοιες μπούρδες. Η γάτα δεν είναι φτιαγμένη για να υπηρετεί τους ανθρώπους, αλλά για να εξυπηρετείται από αυτούς. Ο σκύλος μάλλον είναι φτιαγμένος κατά λάθος.
Αυτή τη στιγμή που γράφω, το πανηλίθιο σκυλί μου πηγαινοέρχεται από δωμάτιο σε δωμάτιο. Μόλις πριν λίγο μπλέχτηκε στην κουρτίνα του δωματίου μου και παραλίγο να την ξηλώσει, προσπαθώντας να ξεφύγει. Αντίθετα, η μονάκριβη γάτα μου κοιμάται γαλήνια πάνω στην οθόνη του υπολογιστή, χωρίς να ενοχλεί κανέναν. Αυτό τα λέει όλα.
Ξέρω πως οι περισσότεροι διαφωνείτε. Ξέρω πως θαυμάζετε την πίστη των σκυλιών, την αφοσίωση και την υπακοή τους. Καλά κάνετε, και τα αφεντικά σας όταν σας θάβουν πίσω από την πλάτη σας στη δουλειά θαυμάζουν την αφοσίωσή σας και την πίστη σας στην εταιρεία. Γι’αυτό και είστε οι πρώτοι υποψήφιοι για απόλυση όταν η βάρκα αρχίζει να μπάζει νερά. Γιατί εσείς είστε σκυλάκια σαλονιού, ενώ αυτοί είναι γάτες με πέταλα. Ποιος είναι σε καλύτερη μοίρα;
Για να τελειώνω: Θαυμάζω τις γάτες για την αξιοπρέπεια, την εξυπνάδα τους και την ανεξαρτησία τους, στοιχεία που δεν είναι απλά σπάνια σε έναν σκύλο – είναι ασυμβίβαστα με την προσωπικότητα των σκύλων. Γιατί αυτή η ντροπή του ζωικού βασιλείου έχει αλλοτριωθεί τόσο πολύ από την ανθρώπινη βλακεία, που την έχει υιοθετήσει και το απολαμβάνει κιόλας!
Συμπέρασμα; Οι γάτες έχουν ανοσία στη βλακεία. Και αυτός είναι ένας καλός λόγος να τις συμπαθήσει κανείς!